FANDOM



Edmund "Edek" Pevensie - drugi w kolejności od najmłodszego z rodzeństwa Pevensie. Brat Piotra, Zuzanny i Łucji. Był chciwy i myślał tylko o sobie. Pragnąc zjeść jak najwięcej ptasiego mleczka, wydał pana Tumnusa i sprawił, że rodzeństwo musiało uciekać i groziło mu poważne niebezpieczeństwo. Nawrócił się jednak później i chciał uciec, by służyć Aslanowi. Został przyjęty i traktowany jako zdrajca, ale rodzeństwo nigdy się od niego nie odwróciło. W końcu, po bitwie, został królem Narnii. Miał kuzyna Eustachego Scrubba i wujka Harolda Scrubba. Edmund boi się uznawania za bezwartościowego.

Lew, Czarownica i Stara Szafa Edytuj

Nar2pc049 m

Edmund trafił do Narnii jako drugi z rodzeństwa (po Łucji). W czasie tej wizyty spotkał Białą Czarownicę. Początkowo chciała ona go zabić, jednak gdy dowiedziała się, że jest on Synem Adama, stała się dla niego niezwykle miła i poczęstowała go ptasim mleczkiem. Przysmak tak zasmakował chłopcu, że obiecał przyprowadzić swoje rodzeństwo i wydał pana Tumnusa, żeby tylko dostać więcej słodyczy. Kiedy Edmund wrócił z Narnii, nie przyznał się, że tam był, tylko po to, żeby zrobić na złość Łucji. Później, kiedy całe rodzeństwo rozmawiało w domu bobrów, uciekł niespodziewanie do zamku Czarownicy. Królowej zależało na tym, żeby dzieci trafiły do niej, ponieważ wtedy przepowiednia nie mogła się spełnić. Mówiła ona, że gdy cztery trony na Ker-Paravelu zostaną zajęte, wtedy zacznie się wiosna, a w Narnii zapanuje pokój, więc gdy Edmund przyszedł do jej zamku bez rodzeństwa była na niego bardzo zła. Poprzez przebywanie z Czarownicą chłopiec zorientował jaka ona jest naprawdę. Kiedy zastał uwolniony i dostał się do obozu Aslana, ten oddaje za niego życie (ale zmartwychwstał). Podczas finałowej bitwy Edmund wykazał się wielką odwagą — ryzykując własne życie przełamał różdżkę czarownicy, dzięki której mogła zamieniać ludzi i zwierzęta w kamień. Po bitwie, razem z rodzeństwem, zostaje władcą Narnii i zyskuje przydomek Sprawiedliwy. W książce jego zachowanie stało się złe gdy poszedł do szkoły, tam (podobno znęcał się nad słabszymi), w filmie zaś to zła relacja z Piotrem i śmierć taty go zmienia.

Książe Kaspian Edytuj

Zostaje ściągnięty do Narni za pomocą magicznego rogu (w który zadął Książę Kaspian). Po wysłuchaniu opowieści karła Zuchona rusza razem z innymi do obozu księcia Kaspiana. Jako jedyny uwierzył Łucji, gdy mówiła, że zobaczyła Aslana. Powiedział, że gdy ostatnim razem jej nie uwierzył, wyszedł na idiotę. Później uratował Kaspiana i jego przyjaciół, zabijając zdrajcę Nikabrika. Dostarczył Mirazowi napisane przez Piotra wyzwanie na pojedynek. Walczył razem z bratem w wojnie przciwko Telmarom. W walce był dzielny i z pewnością zrobiłby wszystko aby ocalić kraine. Gdy wraca do zwykłego świata, okazuje się, że zostawił w Narni swoją latarkę.

Podróż Wędrowca do Świtu Edytuj

Edmundłuc

Edmund i Łucja w pokoju, przed magicznym obrazem

Edmund razem z Łucją i swoim kuzynem Eustachym dostaje się na statek króla Kaspiana, "Wędrowiec do Świtu" przez obraz znajdujący się w pokoju Łucji. Na Samotnych Wyspach zostaje porwany przez piratów i uratowany przez Kaspiana. Na Wyspie Śmiertelnej Wody, gdy sprawdza głębokość jeziora, kilka z jego rzeczy zamienia się w złoto. Wtedy pod wpływem złych czarów dochodzi do jego kłótni z Kaspianem, lecz Łucja ich pogodziła.

Gdy dociera na Wyspę Ramandu, początkowo nieufnie odnosi się do jego córki, Ramandu, ale to szybko mija. Pod koniec książki Aslan mówi mu, że on i Łucja już nigdy nie wrócą do Narnii.

Koń i jego chłopiec Edytuj

Edmund przyjeżdża razem z Zuzanną do Kalormenu. Dzięki pomysłowi fauna Tumnusa wszyscy stamtąd uciekają. Gdy Edmund dowiaduje się o ataku Rabadasza na Archenlandię, wyrusza razem z Łucją i armią Narnijczyków na pomoc Archenlandii. W czasie walki zabija Korradina i walczy z Rabadaszem.

Ostatnia Bitwa Edytuj

Dostaje się do stajni, która jest wejściem do Narnii razem z Piotrem, Łucją, Digorym, Polą, Eustachym i Julią.